Τί αντίκτυπο θα είχε η προβολή μιας ιδεατής πραγματικότητας στην ψυχοσύνθεσή μας? Κατα πόσον ταυτιζόμαστε με τους ήρωές μας? Γιατί επιλέγουμε συγκεκριμένα πρότυπα?
Πολλές φορές η παρακολούθηση τηλεοπτικών σειρών γεμίζει την καθημερινότητά μας με λίγο χρώμα, γιατί πολύ απλά αυτό το χρώμα δεν υπάρχει...
Εναποθέτουμε την ελπίδα μας στην τηλεόραση για το πώς θα μας διασκεδάσει και θα προσθέσει στη μοναξιά μας αυτές τις στιγμές που δυστυχώς εκλείπουν... γέλιο, αγωνία, μυστήριο.. μαγεία.
Κατά πόσον τώρα μια δημοφιλής σειρά όπως "Τα φιλαράκια" μπορεί υποσυνείδητα να μας επηρεάσει ψυχολογικά και να διαμορφώσει μια στάση ζωής?
Είναι προφανές οτι στην TV η πραγματικότητα μέσα στην οποία δρουν και επιβιώνουν οι ήρωές μας, είναι μια ουτοπία. Ευτυχισμένες οικογένειες, πραγματικοί φίλοι, δουλειά, σπίτι, διασκέδαση... όλα παρουσιάζονται ουτοπικά, έτσι όπως θα φανταζόμασταν τον εαυτό μας και φυσικά όπως θα φανταζόμασταν την ιδανική ζωή.
Η δημοφιλής αυτή σειρά, παρουσιάζει μια παρέα φίλων που τελικά παρά τα όσα προβλήματα κι αν έχουν ή τις κωμικές καταστάσεις στις οποίες εμπλέκονται, τελικά είναι ευτυχισμένοι. Είναι όλοι φίλοι μεταξύ τους και ουδέποτε υπάρχει μια στιγμή κρίσης ή ανατροπής, γιατί πολύ απλά είναι μια σειρά και θέλει να μας διασκεδάσει.
Πώς θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας φιλίες και παρέες αν συνεχώς προβάλλονται τέτοια πρότυπα - μή ρεαλιστικά? Θα εκνευριστούμε αν δεν έχουμε χρόνο για να περάσουμε καλά, θα αμφισβητούμε το κατα πόσον περνάμε καλά ή είμαστε ενωμένοι, θα αμφισβητούμε με λίγα λόγια την ίδια μας τη ζωή.
Συμβάλει τελικά η προβολή τέτοιων προτύπων στην κοινωνικοποίησή μας... ή υποσυνείδητα μας οδηγεί στο κατώφλι της μοναξιάς και της κατάθλιψης, μην έχοντας την ικανότητα να μοιάσουμε στα πρότυπά μας ή να ανακαλύψουμε αυτή τη διασκεδαστική διάσταση της ζωής ?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου