Θέλω να με σκίσεις !

Με τον Χ. είχαμε γνωριστεί το καλοκαίρι του 2007 στον σταθμό του Κεραμεικού στο Γκάζι. Μόλις είχε τελειώσει η νύχτα και περιμέναμε υπομονετικά να ανοίξει το μετρό. 'Ωρα 05:30 ξημερώματα Κυριακής. Ξαφνικά με πλησιάζει και αρχίζει ένας διάλογος.

Γεια.. ήσουν πριν στο Scape? (με ρωτάει) Ναι... (δεν είχα καμία όρεξη για γνωριμίες ειδικά εκείνη την ώρα) Ναι σε είδα.. (μου λέει) Δεν σε θυμάμαι.. (όντως δεν τον είχα δει ούτε μου άρεσε κιόλας). Και μπλα μπλα... σε όλη τη διαδρομή, αυτός μιλούσε μόνο, με περνούσε 7 χρόνια, μου έλεγε οτι δουλεύει... "μια χαρά.." έλεγα εγώ.

Στο τέλος λοιπόν μου προτείνει να με πάει με το αμάξι στο σπίτι, καθώς μέναμε και πολύ κοντά.. εγώ φυσικά είπα όχι ( κατάλαβα τι ήθελε.. μα κι αυτός πρωινιάτικα! ) ανταλλάξαμε όμως κινητά γιατί είπα να το παίξω καλή καρδιά όπως πάντα (έχω μάθει τώρα πια).

Τί το ήθελα! Και άρχισαν τα μηνύματα, πότε θα κανονίσουμε για καφέ... πότε το ένα πότε το άλλο.. Πήγαμε λοιπόν 2-3 φορές για καφέ, επειδή ήταν και κοντά μου όχι τίποτε άλλο, άσε που τον πετύχαινα κάθε φορά στο μετρό.. οπότε δεν μπορούσα και να τον αποφύγω.

Όλες εκείνες τις φορές που βγήκαμε λοιπόν, εμμέσως πλην σαφώς μου έδειχνε οτι με γουστάρει, αν και μονοπωλούσε τη συζήτηση με κουτσομπολιά και δικά του θέματα. Στο τέλος πάντα μου έλεγε "Και εσύ που είσαι καλό παιδί... που θα μπορούσαμε να κάναμε το ένα.. το άλλο.. γιατί όχι και σχέση.."

Προσπάθησα να τον αποφύγω λέγοντας οτι είμαι σε σχέση και δεν ψάχνομαι. Εκείνος όμως συνέχιζε! "Κοίτα.. και αν δεν κάτσει με αυτόν, εγώ για παράδειγμα θα μπορούσα να κάνω αυτό και εκείνο, γιατί είμαι έτσι είμαι αλλιώς.." ( Σχέση καβάτζα δηλαδή). Αυτό έγινε μια δυο τρεις φορές και συνεχίστηκε μέχρι και τα Χριστούγεννα. Πραγματικά δεν με ενδιέφερε κάτι. Εγώ ήμουν πρόθυμος να κρατήσουμε μια τύπου φιλική επαφή, καθώς ήμασταν και γείτονες αλλά όχι κάτι άλλο.

Η επικοινωνία μας σταμάτησε μετά τις γιορτές, καθώς δεν απαντούσα στις κλήσεις του. Μετά εξαφανίστηκε κι αυτός. Την προηγούμενη εβδομάδα έλαβα όμως ένα sms απο εκείνον, δεν μπορώ να πω οτι με εξέπληξε, αλλά περισσότερο με προβλημάτισε. Να σημειώσω οτι είχαμε να μιλήσουμε πάνω απο 2 μήνες.

"ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΑΠΕΦΕΥΓΑ... ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΟΛΛΗΣΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ... ΣΕ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΕΝΤΟΝΑ ΝΑ ΜΕ ΣΚΙΖΕΙΣ. ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΟΝ ΝΟΙΩΣΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ.. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΤΟ ΠΩ ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΒΓΗΚΕ"

Μια ενδεχόμενη απάντηση είναι "Καλά κρασιά".. αλλά δεν μπήκα καν στη διαδικασία. Πείτε μου τώρα εσείς πώς χειρίζεστε αυτή την κατάσταση. Ώρες ώρες με προβληματίζει η επιμονή και το "κόλλημα" κάποιων ανθρώπων. Του είχα δείξει οτι ΔΕΝ με ενδιαφέρει, καθώς είχα απορρίψει τις επαναλαμβανόμενες προτάσεις για να πάω σπίτι του.

Και γω πολλές φορές κολλάω αλλά έχω μάθει να διακρίνω που και πότε σταματάει κάτι. Το συγκεκριμένο άτομο δεν με ενδιαφέρει πια και δεν θέλω να έχω κάποια επαφή μαζί του. Έκανα κάτι λάθος? Θα μου πείτε είσαι υπεύθυνος των επιλογών σου αλλά μήπως φταίω και εγώ που είμαι καλοπροαίρετος?