Τετάρτη 26 Μαρτίου 2008

Δημήτρης Παπαϊωάννου

Τον θεωρώ έναν απο τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες που έχει η χώρα αυτή. Γεννήθηκε το 1964 στην Αθήνα και σπούδασε στην Ανώτατη σχολή καλών τεχνών, παρακολουθώντας και μαθήματα με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον Δημήτρη Μυταρά.

Την δεκαετία του '90 γράφει σε πολλά περιοδικά δίνοντας βαρύτητα σε ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο. Ανοιχτά ο ίδιος ομοφυλόφιλος, δεν δίστασε ποτέ μέσα απο το καλλιτεχνικό του έργο να θίξει ζητήματα σεξουαλικότητας.


Έχει επιμεληθεί καλλιτεχνικά πολλές θεατρικές παραστάσεις, συνεργαζόμενος με το Φεστιβάλ Αθηνών, το Κρατικό θέατρο, το Μέγαρο Mουσικής και πολλές μουσικές σκηνές. Αποκορύφωμα στην καλλιτεχνική του πορεία ήταν η σκηνοθετική επιμέλεια των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004.


Το 2006 συνεργάζεται με το συνθέτη Κωνσταντίνο Βήτα σε μια πρωτότυπη παράσταση με τίτλο ¨2¨ όπου παρουσιάζει την ψυχοσύνθεση του ανδρικού χαρακτήρα δίνοντας και ένα προσωπικό στίγμα ξετυλίγοντας εντέχνως την όλη του πορεία ως ομοφυλόφιλος αλλά και τους πειραματισμούς με την σεξουαλικότητά του.


Θα ήθελα να ακούσω και την δική σας άποψη για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη. Εγώ τον θαυμάζω. Και μόνο οι εικόνες μιλούν απευθείας στην ψυχή μας. Τον λόγο έχει μόνο η τέχνη.

14 σχόλια:

Soula είπε...

Τί έγινε ρε σύ το άλλο ποστ;;
Το χώνεψε ο Blogger;;

Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε μετά τους Ολυμπιακούς.
Κακός δεν είναι..αλλά να..έχω μια εντύπωση πως είναι λίγο υπερεκτιμημένος ο εν λόγω κύριος και γι'αυτό πιστεύω ευθύνεται το gay κοινό που βρήκε κάποιον "δικό" του να αποθεώσει.

Και μετά το "αποκορύφωμα" των Ολυμπιακών Αγώνων ήρθε και η Eurovision και με μπέρδεψε.

Hfaistiwnas είπε...

Μόνο ακουστά τον έχω, δεν έχω δει έργα του, ή και να έχω δει, δεν ξέρω ότι είναι δικά του. Τα βίντεο πολύ ωραία πάντως. Σκέφτομαι να πάρω το Σιντι 2. Φιλιά!

Sogian είπε...

Καλησπέρα, καλέ μου Aviator.

Για τον Παπαϊωάννου δε μπορώ να εκφέρω άποψη (θα ήμουν τουλάχιστον άδικος), γιατί δεν έχω δει ποτέ κάποια παράστασή του, αλλά ούτε έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα μαζί του.

Από το θαυμασμό σου, όμως, και μόνο μάλλον αξίζει να τον "ψάξω" λιγάκι!

Έχω μία απορία. Στο Google Reader φαίνεται ότι έκανες και μία δεύτερη ανάρτηση. Εμπνευσμένη από post του Φλωράκη. Πού πήγε αυτή;

Φιλί.

breezer είπε...

Ομολογώ ότι ούτε και εγώ έχω παρακολουθήσει την παράσταση. Δυστυχώς όμως. Αναρωτιέμαι αν παίζεται και φέτος;
Πάντως από τους ολυμπιακούς και τα video με εκπλήσει συνεχώς.
Σημειωτέων δεν είμαι άνθρωπος της τέχνης ιδίως όταν δεν καταλαβαίνω το νόημα της.

Keen On Boys είπε...

Eγώ δεν έχω να πώ κάτι, τις τελετές τις είδα αποσπασματικά και το 2 αν και ήθελα να το δω στο θέατρο, δεν μου δόθηκε η ευκαιρία αλλα κάποια στιγμη τηα το δώ σε dvd.

Aviator είπε...

@ Soula έκανα μια αναθεώρηση για την προηγούμενη ανάρτηση και ίσως δημοσιευτεί κάποια άλλη στιγμή.

@ Ηφαιστίωνα όντως δεν ήταν γνωστός στο ευρύ κοινό αλλά όπως και να το κάνουμε έχει ταλέντο. Το 2 υπάρχει σε dvd νομίζω. Θα το πάρω και γω.

@ Πρόσωπο η ανάρτηση υπάρχει αλλά προσωρινά την έχω διαγράψει. Ήταν για το μουσικό top5.

@ Breezer δεν ξέρω αν σου αρέσει και η φιλοσοφία αλλά αυτός είναι και ο στόχος του έργου του. Μέσω της τέχνης να είναι σε θέση ο θεατής να προβληματιστεί και να θαυμάσει, όχι μόνο την ψυχή αλλά και τον πολιτισμό του. Φέτος δεν παίζεται κάπου όχι.

@ Keen οι τελετές ήταν πολύ όμορφες από καλλιτεχνικής πλευράς. Αυτό που θαυμάζω στον καλλιτέχνη είναι η συναρπαστική πορεία που είχε μέχρι τώρα. Δημιουργεί. Δημιουργεί πνεύμα και πολιτισμό.

tovenito είπε...

τον κύριο από τους ολυμπιακούς τον έμαθα. συγκλονιστική η τελετή έναρξης. ικανοποιητική η λήξη. μια διαφορετική προσέγγιση στην τέχνη.
υγ όντως το άλλο ποστ τι έγινε;

hourglass είπε...

Τον Παπαϊωάννου τον έμαθα πρώτη φορά από την εκπληκτική σκηνοθεσία του στις παραστάσεις της Πρωτοψάλτη επί δίσκου "Σαν ηφαίστειο που ξυπνά" (για όσους θυμούνται, με τις σκάλες και τα τραπέζια που ανέβαινε όταν τραγουδούσε η Άλκηστις). Οπότε δε μου έκανε έκπληξη η επιτυχία της Ολυμπιακής έναρξης, αντίθετα μετανιώνω που λόγω εξεταστικής δεν μπόρεσα να είμαι εθελοντής κατά την τελετή λήξης (και κόπηκα τελικά στο μάθημα...:P). Πραγματικός καλλιτέχνης, και επιπλέον ένα θετικό πρότυπο επιτυχημένου ομοφυλόφιλου...

Aviator είπε...

@ Μόνο διαφορετική...? Αυτό ήταν όνειρο.. Tovene τί πάθατε όλοι με αυτό το ποστ.. δεν έλεγε και τίποτα!

@ Hourglass έχει συνεργαστεί και με τέτοια σχήματα.. όντως.

Για όσους δεν το ξέρουν, κανείς δηλαδή, στους Ολυμπιακούς αγώνες ο αεροπόρος ήταν εθελοντής-ερμηνευτής...

b|a|s|n\i/a είπε...

τον ήξερα και γω, δεν είχα παρακολουθήσει άλλα έργα του, πριν τις τελετές, και μετά την τελετή της eurovision, και μετά το 2. αν μη τι άλλο φαίνεται άνθρωπος ευφυής με απίστευτη καλλιτεχνική φαντασία και προσέγγιση.

etalon είπε...

Το να συνχεουμε στον γνωστο πολτο Τέχνη-Ομοφυλοφιλία τον Δ.Παπαιωάννου, πραγματικά πιστεύω πως τον αδικούμε. Ξεκίνησε σα σκιτσογράφος στη Βαβελ ενα περιοδικο κόμικς, στη συνεχεια εκανε μαζι με την Αγγελική Στελλάτου την Ομάδα Εδαφους όπου παρουσίασε εκπληκτικής αισθητικής παραστάσεις,(εκει πρωτοεμφανίστηκε ο μετα ζεν πρεμιε Σταυρος Ζαλμας) το διαστημα εκείνο παράλληλα οχι μόνο το gay κοινο δεν τον στήριξε η ακόμη υπερεκτίμησε, αλλά του είχε γυρισμένη την πλάτη, γιατί ανακάλυπτε τις "θεες" των δισκογραφικων εταιρειων και της Ιερας Οδου. Οταν η Πρωτοψάλτη τον πήρε για την σκηνική εργασία του Ηφαίστειου, τότε μόνο καποιοι gay αρχισαν να πρωτοσυζητουν το όνομα του σκηνοθετη.
Μετα τους Ολυμπιακους οκ εγινε γνωστος. Εξαργύρωσε την δημοτικότητα του με ενα ακραια προσωπικό του δημιούργημα το 2. Μόνο που και εκει οι gay ήταν ουραγοι. Η παράσταση πηγε καλα χαρη στις μαμάδες, το κοινο της τηλεόρασης των 40 και που πραγματικά δεν ξερω τι κατάλαβε κι αν κατάλαβε και καποιους gay που φυσικά επαθαν σοκ.
Χαρακτηριστικά θυμάμαι βγαίνοντας απο το Παλλας ακουσα 2 να συζητάνε:
-Μα καλά υπάρχουν τέτοια θεάματα στην Αθήνα και μεις πάμε στην Πέγκυ Ζήνα?
Ο παπαιωάννου για χρόνια ανέβαζε απίστευτα έργα σε μικρους χώρους, με λίγους θεατές. Την αριστουργημάτική του Μήδεια(που φετος ανασκευασμένη θα πάει στο Πεκίνο παρακαλώ)την επαιξε στη Θεσσαλονίκη, σε ενα σχεδον άδειο θέατρο δάσους.
Αρα ενας ανθρωπος ταλαντούχος εφτασε να γινει 44 ετων για να εχει το βεληνεκές του.
Σε μια χωρα που φοβόμαστε το νεο, το διαφορετικό, το πρωτότυπο πως θα ανακαλύψουμε τις νέες εικοσάχρονες καλλιτεχνικές μας δυνάμεις?
Με το να πηγαίνουμε στα γκάζια και να κοιταζόμαστε, με πόζες κτλ?
Θέλει ειλικρίνια, γνώση, αισθητική ψάξιμο, μόνο έτσι είμαστε πρωτοπορία, αλλιως να κανουμε ενα συμφωνο συμβίωσης και να γίνουμε μια Ρούλα Βροχοπούλου της μίζερης ζωης μας.
Ευχαριστω για τον χώρο.
Υ.Γ. Απαντω κυρίως στη Σούλα , που εγραψε "υπερεκτιμήθηκε απο τους Gay". Αγαπητή Σούλα στη τριτοκοσμική αυτή χώρα υπερεκτιμούνται απο το συγκεκριμενο κοινο, μόνο αξυριστοι στρειτλούκινγκ, και καλα αρρενωποι και ακτιβ νεαροι, που συντηρουν εναν παλιό πιά μυθο για το τι είναι στρειτ και τι γκευ. Στον υπόλοιπο κόσμο μονο οσοι καταθέτουν την προσωπική τους αλήθεια με ειλικρίνια και πάθος κάνουν κάτι. Απο την Μαντόνα ως τον Rufus. Εδω ποιός ανοιχτά κάνει κάτι τέτοιο? (και γιατί άλλωστε για να πάρουν σπίτι με πισίνα στη Μυκονο οι παρουσιάστριες των μεσημεριάτικων, σχολιάζοντας τους και καλα?)

Equilibrium είπε...

Ωχ ο Etalon με κάλυψε απόλυτα. Άσε που είπε πράγματα που δεν ήξερα.. Να 'ναι καλά. Ένα λέω, μακάρι να είχα δει το 2.

Μάκια

Aviator είπε...

@ Etalon το βιογραφικό του το ξέρω και εγώ αναλυτικά αλλά είπα να μην το παραθέσω γιατί δεν θα ενδιέφερε κανέναν... χαίρομαι που είπες δυο λόγια και συ. Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες.

@ Equil όλοι αυτό λέμε... μακάρι.. αλλά σε αυτή τη χώρα έχουμε μάθει να βλέπουμε κάτι μόνο αφού έχει περάσει, αυτό είναι και για εκείνους που φεύγουν απο τη ζωή...

APSOY είπε...

τον αγαπώ!!!
:D