Υπόγειες ιστορίες

Την προηγούμενη Τετάρτη το απόγευμα, με είδα στο μετρό.

Μόλις είχα αποβιβαστεί απο ένα βαγόνι και κατευθυνόμουν προς το ασανσέρ. Έτρεξα να με προλάβω, φώναξα και μια φορά δυνατά το όνομά μου, αλλά έκανα πως δεν με άκουσα λόγω της πολυκοσμίας και των ανακοινώσεων απο τα μεγάφωνα του σταθμού.

Γύρισα σπίτι προβληματισμένος, αφού δεν είναι και λίγο πράγμα να συναντά κανείς τον εαυτό του τυχαία σε ένα δημόσιο χώρο...

Ιστορίες στο μετρό. 16 συγγραφείς, 27 σταθμοί, 27 διαφορετικές ιστορίες. Φρέσκο σε κυκλοφορία με χορηγό την Athens Voice και βασισμένο στη στήλη του "σε είδα". Με μεγάλη δόση ρεαλισμού, ο κάθε συγγραφέας δίνει το προσωπικό του στίγμα μέσα απο την παράθεση αλληλοεξαρτώμενων γεγονότων και περιστάσεων.

Το μόνο του μειονέκτημα είναι οτι οι συγγραφείς δεν πιάνουν τον παλμό της νεολαίας και του πώς πραγματικά εξελίσσονται τέτοιου είδους περιστατικά. Έχει κάποιου είδους αυτοβιογραφικό χαρακτήρα αλλά σαν εγχείρημα δεν με έπεισε αρκετά. Ένα άλλο βασικό μείον, είναι οτι δεν έχει άμεση σχέση με το μετρό.

Οι καταστάσεις στις οποίες εμπλέκονται οι ήρωες, θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε οποιοδήποτε χώρο ή μέσο. Σχεδόν κανείς απο τους συγγραφείς δεν εκμεταλλεύτηκε το βασικό concept που είχε σχέση με "υπόγειες" ιστορίες. Μερικές ιστορίες αξίζει να διαβαστούν. Εάν το έχετε διαβάσει, περιμένω τη γγώμη σας. Επειδή διαβάζεται σε μία μέρα, όποιος θέλει μπορεί να του ρίξει μια ματιά..

Καλό Π-Σ-Κ σε όλους!