Μύκονος

Τον Αύγουστο του 2007 τέθηκε σε εφαρμογή ο περίφημος νόμος του Μέρφι. Είχα 1 μήνα άδεια απο τη δουλειά μου. Είχα σχεδιάσει λοιπόν να πάω διακοπές. Με 3 συμφοιτητές απο τη σχολή μου, ήταν στο πρόγραμμα να πάμε για πέντε μέρες σε ένα νησί. Αυτό πήρε 2 φορές παράταση και τελικά ακυρώθηκε λόγω εξεταστικής..

Το προσπερνάω. Μια πολύ καλή μου φίλη ήταν στο εξωτερικό για σπουδές. Ταυτόχρονα ένας άλλος πολύ καλός μου φίλος είχε πάει ήδη διακοπές και δεν μπορούσε να συμβαδίσει το πρόγραμμά μας. Οι 2 κολλητοί μου με άφησαν άναυδο με τις επιλογές τους. Ο ένας έμεινε Αθήνα λόγω εξεταστικής, ο άλλος πήγε διακοπές με τους γονείς του! Να μή σου τύχει αγαπητέ αναγνώστη.. να μη σου τύχει!

Η ζέστη στην Αθήνα ήταν αφόρητη και εκτός των άλλων τα νεύρα μου είχαν ήδη σπάσει. Πήρα την πρωτοβουλία λοιπόν να πάω Μύκονο έστω και μόνος! Χρήματα είχα, όρεξη είχα, οπότε λέω.. ευκαιρία. Λογικό ή παράλογο, το έκανα.

Το νησί το βρήκα κυριολεκτικά παραδομένο στα βρώμικα χέρια των τουριστών, οι οποίοι το είχαν μετατρέψει σε πεδίο μάχης. Για να βρεις Έλληνα έπρεπε να βγάλεις δημόσια ανακοίνωση, καθώς το 80% των τουριστών ήταν Ιταλοί.

Μια μέρα ολόκληρη στην παραλία, ομολογώ οτι μου έδωσε αρκετή ενέργεια για όλους τους επόμενους μήνες. Δεν ήταν μόνο ο κόσμος.. Ο ήλιος, η θάλασσα και το τοπίο με ταξίδεψαν. Οι φωτογραφίες αυτές δημοσιεύονται για να πάρετε μια γεύση..

Σας αφήνω να σχολιάσετε εσείς το υλικό και φυσικά να θαυμάσετε την ομορφιά του νησιού.. Δεν γνωρίζω πόσοι και ποιοι απο εσάς το έχετε επισκεφτεί αλλά σίγουρα μια φορά αξίζει να πιάσετε τον παλμό του.

Αυτό το καλοκαίρι ελπίζω να μην έχω ανάλογες περιπέτειες και το μόνο σίγουρο είναι οτι θα φροντίσω να το οργανώσω απο νωρίς. Και είμαι σίγουρος οτι δεν θα έχει καμία σχέση με το προηγούμενο..

Τί λέει το πρόγραμμα για φέτος?